Özelleştirme

ÖZELLESTIRME Liberalizm, toplumda özgürlük ve serbestliğin uygulanmasını benimseyen siyasal ve ekonomik görüş, diğer bir ifade ile kişisel hak ve özgürlüklerin korunması amacıyla devletin sinirlendirilmesini isteyen bir ideoloji olarak tanımlanabilir. Liberalizm, serbest piyasa ekonomisinin koşullarını oluşturma, koruma ve geliştirme amacı gütmektedir. 1929 ekonomik buhranı öncesinde uygulanmakta olan klasik liberalizm uygulamaları, buhranla birlikte sona ermiş ve Keynezyen anlayış çerçevesinde devlet fiili olarak hayatin hemen hemen her alanında yer almıştır. 1974’lerde çıkan yeni krizle birlikte de günümüzde yaygın olarak uygulanan neo-liberal anlayış hızla bütün dünyada uygulanmaya başlamıştır. Bu doğrultuda dünyada kamu yönetimi yapılarında ve kamu hizmeti anlayışında bir değişim olmuştur. Kamu yönetimi yapısal olarak küçülmeye, kamu hizmetlerinin görülmesi ise çoğunlukla özel kesime devredilmeye başlanmıştır. Özetle, neo-liberal politikaların uygulanmasının bir sonucu olarak özelleştirme gündeme gelmiş, az ya da çok hemen hemen her yönetim tarafından uygulanmıştır. Türkiye de dünyadaki bu değişim sürecinden etkilenmiş ve özellikle 1980’lerden bu yana bütün iktidarlar az ya da çok özelleştirme uygulamalarını sürdürmüşlerdir. Türkiye’de özelleştirme uygulamaları hem merkezi yönetim ve hem de yerel yönetimler tarafından yoğun bir şekilde uygulanmaktadır. Özelleştirme; kamuya ait mal ve hizmetlerin kısmen veya tamamen özel kesime devredilmesi olarak tanımlanabilir. Yapılan bu genel tanıma binaen, ülkelerin hukuki yapıları ve yönetim biçimlerindeki farklılıklar, özelleştirmenin farklı bilim dallarıyla ilişkilendirilmesi, özelleştirmeye yönelik ideolojik yaklaşımlar gibi nedenlerle kavramın genel ve ortak tanımının yapılması güçleşmektedir.