Kapat
0 Ürün
Alışveriş sepetinizde boş.
Kategoriler
    Filtreler
    Preferences
    Ara

    O Bana Matruşkam Derdi

    Yayınevi : Mola Kitap
    Yazar : Neslihan Kurt
    ISBN :9786058199071
    Sayfa Sayısı :444
    Baskı Sayısı :1
    Ebatlar :13.5x21
    Basım Yılı :2019
    350,00 ₺
    280,00 ₺

    Tükendi

    Tahmini Kargoya Veriliş Zamanı: 2-4 iş günü içerisinde tedarik edilip kargoya verilecektir.

    Yorgundum hiç olmadığım kadar.. Ayağa bile kalkamıyordum. Yaşadığım şoklarla birlikte arkadaşım Berna'ya -kızıma iyi bak, ben bakamadım, yapamadım, kızım beni affetsin.. Onu yarı yolda bırakıyorum- diyerek mesaj atmışım. Berna Sabahattin hoca'ya acil bilgisayardan mesaj atmış, beni yolda yere düştüğüm yerden alıp doğru hastahaneye götürdüler.

    Ağlamalarım durmadığı için pisikiyatriye yatırıldım. Serum takıldığını, bana bir bardak su verdiklerini hatırlıyorum, sonrasını hatırlamıyorum. Aradan iki gün geçmiş ve ben hiç kalkmadan iki gün boyunca uyumuşum. Gözümü açtığımda hastahanedeydim, telefon yok, dışarı çıkmak yok, sigara içmek serbest, sadece iki nöbet değiştiren hemşirenin konuştuğunu duyuyordum. 'Geldiğinden beri uyuyor, hayattan vazgeçmiş, odaya gerekmedikçe kimseyi almayın, dinlensin. Gözlemleyin, intihar eğilimi var' diyorlardı. Ne hale düşürülmüştüm.. çok canım yanıyordu. Sigaramı içip yatıyordum sadece. Akşam ziyaret saatinde sevdiğim herkes ziyaretime geliyordu.

    Kendi yorumunuzu yazın
    • Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
    • Kötü
    • Mükemmel

    Yorgundum hiç olmadığım kadar.. Ayağa bile kalkamıyordum. Yaşadığım şoklarla birlikte arkadaşım Berna'ya -kızıma iyi bak, ben bakamadım, yapamadım, kızım beni affetsin.. Onu yarı yolda bırakıyorum- diyerek mesaj atmışım. Berna Sabahattin hoca'ya acil bilgisayardan mesaj atmış, beni yolda yere düştüğüm yerden alıp doğru hastahaneye götürdüler.

    Ağlamalarım durmadığı için pisikiyatriye yatırıldım. Serum takıldığını, bana bir bardak su verdiklerini hatırlıyorum, sonrasını hatırlamıyorum. Aradan iki gün geçmiş ve ben hiç kalkmadan iki gün boyunca uyumuşum. Gözümü açtığımda hastahanedeydim, telefon yok, dışarı çıkmak yok, sigara içmek serbest, sadece iki nöbet değiştiren hemşirenin konuştuğunu duyuyordum. 'Geldiğinden beri uyuyor, hayattan vazgeçmiş, odaya gerekmedikçe kimseyi almayın, dinlensin. Gözlemleyin, intihar eğilimi var' diyorlardı. Ne hale düşürülmüştüm.. çok canım yanıyordu. Sigaramı içip yatıyordum sadece. Akşam ziyaret saatinde sevdiğim herkes ziyaretime geliyordu.

    >