Jean-Jacques Rousseau

Saat ustası maceraperest bir babanın oğlu olarak dünya çapında gelen Jean-Jacques Rousseau (1712 - 1778 Paris), 18. yüzyıl Avrupası'nda emekçi sınıfa bireylerin kusurlu bir öğrenmesi, toplumun zorlayan özgün bir şekilde dönüşmesinin simgesidir. Küçük yaştan itibaren yaratıcı bilincin toplumun ve düzenlenmiş uyum sağlayamamış, 16 yaşında evini terk ederek başına satın almış, düzenli eğitim almış ve çok sınırlı süreler dışında düzenli bir işte çalışmamıştır. Okuduğu kitaplardan ve gezgin hayatı boyunca genel olarak her kesiminden insanların yaşadığı deneyimlerden edindiği birikimle, kendini eğitmeyi başararak fırtınalı ruhuna huzur sunmak için otuzlu yaşlarında yazmaya yönelmiştir. Ancak bile yazmak Fransız Devrimi'ne doğru giden bir süreç artık iyice yozlaşmış aristokratik davranış ve düşünce kalıplarının egemen olan toplumsal yapıdan ve satışlardan bunalan bu asi dehaya ilaç olmamıştır. Mevcut geniş yolu tartışan ve eleştiren, öğretisini insanın doğal özüne uygun ve bu özü bozmayacak, tam tersi geliştirecek sağlıklı ve adil bir yeni kültür anlayışı üzerine kuran Rousseau, düşüncesiyle yaşaması arasında en çok benzerlik olan özgün filozoflardan biri olarak dinsel ve siyasi egemenlerin baskısına uğramıştır. Bu baskılardan bunalsa ve hassas ruhsal dengenin giderek kaybolmaya başlamasına da fikirlerinden taviz vermemiş, özellikle Toplum Sözleşmesi ile özgürlük, özgürlük, kardeşlik arayışının ışığı ve Fransız Devrimi'nin esin kaynağı olmuştur. Gücünü doğadan alan yaratıcı varlığıyla 19. yüzyıl kimyasına, özellikle de arıza döngüsüne ilham veriyor. Devrimci bir yaklaşımla çocuk eğitimi üzerine yazan Emile, çocukluk çağlarının insan oluşumundaki zenginlikleri ve üst sınıfın bir kadının sözleriyle, “annelere, bebeklerini emzirmeyi öğrettiği” için, büyük etki sahibidir. Otobiyografi tarzının atası sayılan İtiraflar, benliğin derinlikli araştırma perspektifi psikanalize giden yolun ana taşlarından sayılır.